درمان اسکار زخم

درمان اسکار زخم

در این مقاله به بررسی و درمان اسکار زخم میپردازیم؛ مشکلی که برخی از مراجعین کلینیک زخم فرسام با آن مواجه هستند. اسکارها به عنوان بخشی از روند بهبودی بدن ایجاد میشوند. بدن شما بافتی میسازد تا پوست آسیب دیده را ترمیم کند و شکاف های ناشی از آسیب را ببندد. اسکارها در هر شکل و اندازه ای وجود دارند. آنها میتوانند ناشی از تصادفات، سوختگی، جراحی، آکنه و بیماری باشند. با گذشت زمان، بیشتر جای زخم ها محو می شوند. چندین روش درمانی می توانند جای زخم را کمتر نمایان کنند.

جای زخم چیست؟

اسکارها به عنوان بخشی از فرآیند بهبود پس از بریدگی یا آسیب دیدگی پوست ایجاد میشوند. پوست با رشد بافت جدید خود را ترمیم می کند تا لبه های زخم را به هم نزدیک کند و شکاف های ناشی از آسیب را پر کند. بافت اسکار عمدتا از پروتئینی به نام کلاژن ساخته شده است.

اسکارها در هر شکل و اندازه ایجاد میشوند. برخی از اسکارها بزرگ و دردناک هستند، در حالی که برخی به سختی قابل مشاهده هستند. افرادی که پوست تیره دارند (به ویژه افرادی با نژاد آفریقایی، آسیایی یا اسپانیایی)، و همچنین افراد مو قرمز، بیشتر در معرض اسکارهای کلوئیدی هستند. کلوئیدها اسکارهای برجسته ای هستند که رشد کرده و فراتر از ناحیه آسیب دیده گسترش می یابند. بسته به اندازه، نوع و محل آنها، اسکارهای شما ممکن است ناخوشایند به نظر برسند و حتی ممکن است حرکت را دشوار کنند.

همه اسکارها نیاز به درمان ندارند و بسیاری از آنها به مرور زمان از بین میروند. اگر جای زخم شما را آزار میدهد یا باعث درد میشود، درمان ها میتوانند کمک کننده باشند.

اسکارها چقدر شایع هستند؟

تقریباً همه افراد دچار نوعی اسکار می شوند، چه در اثر تصادف، یک عمل جراحی، آکنه یا بیماری مانند آبله مرغان (واریسلا). جای زخم ها بر افراد در هر سن و جنس تاثیر می گذارد.

 

علائم اسکار چیست؟

وقتی اسکار برای اولین بار روی پوست روشن‌تر ایجاد می‌شود، معمولاً صورتی یا قرمز است. با گذشت زمان، رنگ صورتی محو می‌شود و جای زخم کمی تیره‌تر یا روشن‌تر از رنگ پوست می‌شود. در افرادی که پوست تیره دارند، اسکارها اغلب به صورت لکه های تیره ظاهر می شوند. گاهی اوقات زخم ها خارش دارند و ممکن است دردناک یا حساس باشند.

ظاهر یک اسکار به عوامل مختلفی بستگی دارد، از جمله:

  • آسیب یا رویدادی که باعث ایجاد اسکار شده است، مانند جراحی، سوختگی یا آکنه شدید.
  • اندازه، شدت و محل زخم.
  • درمانی که برای زخم دریافت کرده اید، مانند بخیه یا بانداژ.
  • سن، ژن، قومیت و سلامت کلی شما.

 

انواع اسکار چیست؟

جای زخم میتواند در هر نقطه از پوست ایجاد شود. انواع مختلفی از اسکار وجود دارد، از جمله:

 

  • انقباض: اغلب پس از سوختگی ایجاد می شود، اسکار انقباض باعث سفت شدن (انقباض) پوست می شود. این اسکارها می توانند حرکت را دشوار کنند، به خصوص زمانی که جای زخم به عضلات و اعصاب وارد می شود یا روی یک مفصل ایجاد می شود.
  • فرو رفته(آتروفیک): این اسکارهای فرورفته اغلب ناشی از آبله مرغان یا آکنه هستند. آنها شبیه گودال های گرد یا فرورفتگی های کوچک در پوست هستند. اغلب روی صورت ایجاد می شوند. اسکارهای آکنه ممکن است با افزایش سن بیشتر مشخص شوند زیرا پوست به مرور زمان کلاژن و خاصیت ارتجاعی خود را از دست می دهد.
  • صاف: اگرچه ممکن است در ابتدا کمی برآمده باشد، اما این نوع اسکار با بهبودی صاف می شود. اسکارهای صاف اغلب صورتی یا قرمز هستند. با گذشت زمان، ممکن است کمی روشن تر یا تیره تر از پوست اطراف شوند.
  • کلوئیدها: این اسکارها در بالای سطح پوست قرار می گیرند و در خارج از ناحیه زخم پخش می شوند. بافت اسکار بیش از حد رشد کرده می تواند بزرگ شود و ممکن است بر حرکت تأثیر بگذارد.
  • برآمده (هیپرتروفیک): هنگامی که انگشت خود را روی آن می گذارید، می توانید یک اسکار هیپرتروفیک را احساس کنید. این اسکارهای برجسته ممکن است با گذشت زمان کوچکتر شوند، اما هرگز به طور کامل صاف نمی شوند. بر خلاف کلوئیدها، آنها رشد نمی کنند یا فراتر از ناحیه زخمی پخش نمی شوند.
  • ترک‌های پوستی: وقتی پوست به سرعت منبسط یا کوچک می‌شود، بافت‌های همبند زیر پوست آسیب می‌بینند. علائم کشش اغلب در دوران بارداری، بلوغ یا پس از افزایش یا کاهش وزن زیاد ایجاد می شود. معمولاً روی سینه‌ها، شکم، ران‌ها و بازوها ظاهر می‌شوند.

بافت اسکار می تواند در داخل بدن ایجاد شود. بافت اسکار داخلی می تواند ناشی از جراحی (مانند چسبندگی شکم) و برخی از شرایط سلامتی مانند سندرم آشرمن و بیماری پیرونی باشد. یک بیماری خودایمنی مانند اسکلرودرمی تغییرات پوستی شبیه اسکار ناشی از التهاب در پوست ایجاد می کند.

 

چه چیزی باعث ایجاد اسکار می شود؟

جای زخم بخشی از روند بهبودی بدن است. به عنوان بخشی از سیستم ایمنی بدن شما، پوست شما مانعی برای محافظت از شما در برابر میکروب ها و سایر مواد مضر است. هنگامی که پوست آسیب می بیند، بدن بافت جدیدی از کلاژن ایجاد می کند تا به بسته شدن مجدد خود کمک کند.

کلاژن نقش های مهمی در سراسر بدن شما ایفا می کند، از جمله حجیم کردن پوست و کمک به محافظت از غضروف از مفاصل. هنگامی که یک اسکار ایجاد می شود، رشته های کلاژن پوست آسیب دیده را ترمیم می کنند و هر ناحیه باز را می بندند. بافت جدید از شما در برابر عفونت محافظت می کند.

 

اسکار چگونه تشخیص داده می شود؟

شما به راحتی می توانید بیشتر اسکارها را با توجه به ناحیه ای از پوست که از آسیب بهبود یافته است، تشخیص دهید. اسکارها اغلب تیره تر، روشن تر یا صورتی تر از پوست اطراف به نظر می رسند.

متخصصین ما در کلینیک زخم فرسام یک معاینه فیزیکی برای ارزیابی جای زخمی که باعث ایجاد مشکل شده است انجام می دهند. متخصصین به اندازه، بافت و رنگ اسکار نگاه می کند تا نوع آن را تعیین کنند. درمان ها بسته به نوع اسکار، محل آن، علت آن و مدت زمانی که آن را داشته اید متفاوت است.

 

همچنین بخوانید: عوارض زخم بستر

 

آیا جای زخم قابل درمان است؟

چندین روش درمانی می توانند جای زخم ها را کوچکتر یا کمتر نمایان کنند. متخصصین ممکن است یک درمان یا ترکیبی را توصیه کنند. درمان اسکار به عوامل مختلفی بستگی دارد، از جمله:

  • نوع، اندازه و محل اسکار.
  • این که آیا جای زخم برای شما درد ایجاد می کند یا بر توانایی شما برای حرکت تأثیر می گذارد.
  • سن شما و سن زخم.

 

راه های درمان اسکار چیست؟

درمان ها می توانند اندازه یا ظاهر اسکار را کاهش دهند، اما جای زخم هرگز به طور کامل از بین نمیرود. برخی از درمان ها از ایجاد اسکار به هنگام بهبود زخم جلوگیری می کنند. درمان اسکار شامل:

درم ابریژن:

یک درمان رایج اسکار آکنه، درم ابریژن لایه بالایی پوست را با “سنباده زدن” ملایم پوست از بین می برد. این روش پوست را نرم و صاف می کند و می تواند ظاهر جای زخم را بهبود بخشد.

تزریقات:

درمانگر شما دارو را مستقیماً به جای اسکار تزریق می کند و آن را کوچکتر و صاف تر می کند. تزریق کورتیکواستروئید می تواند اندازه اسکارهای کلوئیدی را کاهش دهد.

درمان‌های لیزری:

چندین نوع لیزر و  فتو تراپی می‌توانند اسکارها (از جمله اسکار آکنه) را کمتر به چشم بیاورند. لیزر درمانی از طول موج خاصی از نور برای ایجاد یک عمل خاص در پوست استفاده می کند. پرتو V یک لیزر رنگی پالسی با طول موج 595 نانومتر (نانومتر) است که رگ‌های خونی کوچک پوست را هدف قرار می‌دهد. گاهی اوقات اسکارها صورتی یا قرمز باقی می‌مانند، زیرا رگ‌های خونی جدیدی که برای التیام زخم ایجاد شده‌اند، پس از اتمام کار هرگز فروکش نمی‌کنند. این لیزر می تواند رگ های کوچک را از داخل به بیرون سوزانده تا آنها را از جای زخم پاک کند و اجازه دهد رنگ صورتی یا قرمز محو شود. این عمل همچنین ممکن است به صاف شدن جای زخم در صورت ضخیم شدن زیاد یا ضخیم شدن آن اگر خیلی نازک باشد کمک کند. لیزرهای دیگر می‌توانند ستون‌های کوچکی از بافت درون اسکار را تبخیر کنند تا رشته‌های کلاژن را بشکنند و به جای زخم تغییر شکل داده و انعطاف‌پذیرتر شوند. درمان ها همچنین می توانند به درد، خارش و حساسیت کمک کنند. لیزردرمانی ممکن است باعث هایپرپیگمانتاسیون (تیره شدن پوست) یا هیپوپیگمانتاسیون (روشن شدن پوست) در افرادی که پوست تیره دارند، شود. قبل از شروع درمان در مورد عوارض جانبی با ارائه دهنده مراقبت های بهداشتی خود صحبت کنید.

فشار درمانی:

بانداژ الاستیک، پانسمان یا جوراب ساق بلند بر زخم در طول فرآیند بهبود فشار وارد می کند. فشار از تشکیل اسکار جلوگیری می کند یا اندازه آن را کاهش می دهد. ماساژ درمانی همچنین می تواند به شکستن بافت اسکار کمک کرده و به بازسازی آن کمک کند.

جراحی اصلاح اسکار:

طیف وسیعی از روش های جراحی می تواند یک اسکار را حذف کند، ظاهر آن را بهبود بخشد یا پوست را از ناحیه دیگری (پیوند پوست) پیوند بزند. این مبادله یک نوع اسکار با اسکار متفاوت و ارجح تر است.

کرم ها و پمادهای موضعی: استفاده از پماد سیلیکون روی جای زخم ممکن است آن را کوچکتر کند یا از تشکیل آن جلوگیری کند. یا درمانگر شما ممکن است استفاده از کرم کورتیکواستروئیدی یا ورقه ژل سیلیکونی را در ناحیه مورد نظر توصیه کند. اگر پوست تیره ای دارید، از درمانگر خود در مورد استفاده از کرم روشن کننده پوست با هیدروکینون برای روشن کردن جای زخم سوال کنید.

 

 

همچنین بخوانید: درمان زخم دیابتی

 

آیا می توانم از ایجاد اسکار جلوگیری کنم؟

اگرچه همیشه نمی‌توانید از آسیب‌هایی که باعث ایجاد جای زخم می‌شوند جلوگیری کنید، می‌توانید خطر ایجاد اسکار پس از آسیب را کاهش دهید. اگر جای زخم ایجاد شود، مراقبت دقیق می تواند جای زخم را کمتر به چشم بیاورد.

برای کاهش خطر ایجاد جای زخم، باید:

به کلینیکهای زخم مراجعه کنید:

اگر زخمی دارید که ممکن است جای زخم باقی بماند، برای معاینه به پزشک مراجعه کنید. ممکن است به بخیه یا بانداژ مخصوص برای نگه داشتن پوست در حین بهبود نیاز داشته باشید. بخیه ها می توانند جای زخم را به حداقل برسانند. هنگام مراقبت از بخیه حتماً دستورالعمل های درمانگر خود را دنبال کنید. بسته به نوع و محل زخم ممکن است به آنتی بیوتیک های خوراکی یا موضعی برای جلوگیری از عفونت نیاز داشته باشید. میتوانید به کلینیک زخم فرسام واقع در کرج مراجعه نمایید.

زخم را تمیز کنید:

محل را با آب و صابون بشویید. هرگونه کثیفی یا خون خشک شده را پاک کنید و روی زخم پانسمان کنید تا میکروب ها از بین بروند. با بهبود زخم حتماً پانسمان را مرتباً عوض کنید.

زخم را مرطوب نگه دارید:

استفاده از ژل یا پدهای سوختگی مرطوب از خشک شدن بیش از حد زخم و ایجاد دلمه جلوگیری می کند. دلمه میتواند جای زخم را بدتر کند.

از زخم در برابر آفتاب محافظت کنید:

جای زخم را بپوشانید یا برای محافظت از آن از کرم ضد آفتاب استفاده کنید. قرار گرفتن در معرض نور خورشید می تواند جای زخم را تیره تر کند. قرار گرفتن در معرض مکرر خطر ابتلا به سرطان پوست را افزایش می دهد.

به تغذیه خود ادامه دهید:

داشتن سطوح پایین ویتامین D یا C در سیستم شما می تواند جای زخم را بدتر کند و شما به پروتئین با کیفیت بالا و کافی در رژیم غذایی خود نیاز دارید تا به پوست شما کمک کند آنچه را که برای بهبودی لازم است بسازد.

 

آیا جای زخم ها به مرور زمان محو می شوند، کوچک میشوند یا کمتر دیده میشوند؟

بیشتر اسکارها به مرور زمان محو میشوند و مشکلات سلامتی طولانی مدت ایجاد نمیکنند. نحوه تغییر اسکار به محل، اندازه و نوع آن بستگی دارد. یک جای زخم ممکن است آنقدر محو شود که به سختی بتوان آن را دید، اما هرگز به طور کامل از بین نمی رود.

 

0 پاسخ

پاسخ دهید

میخواهید به بحث بپیوندید؟
مشارکت رایگان.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *